Nun sentido amplo o termo “orientación” parte do concepto
“oriente” (punto por onde sae o sol) e fai referencia a acción de ubicarse ou
recoñecerse. Xa na etimoloxía do termo podemos abstraer que a orientación deber
servir de punto de apoio e referencia a través do cal se dirixe as persoas cara
a determinadas metas u obxectivos mentres que se afondamos máis atopamos que este
termo discorre por diversos camiños. Nesta ocasión centrarémonos no ámbito educativo
e no ámbito laboral.
Fonte: Elaboración propia (empregando
a ferramenta Canva)
A Orientación Educativa ten como funcionalidade principal
dirixir e acompañar os xóvenes e adultos na elección das diversas ensinanzas
que irán conformando o seu futuro académico e profesional. Esta orientación
parte inicialmente dos centros educativos así como dos departamentos que están
habilitados polos concellos que poñen á disposición dos usuarios información
precisa sobre os diferentes itinerarios educativos, saídas laborais ou profesionais,
formación, etc. No caso concreto dos centros educativos ademais de proporcionar
información e necesario ter en conta as capacidades, intereses,… dos usuarios
para así poder facer unha labor axeitada en cada caso. Ditas eleccións irán
conformando a base cara o seu futuro laboral. Dentro de este ámbito da orientación
poderíase falar máis concretamente a orientación profesional que vai enfocada a
un asesoramento, información e entrenamento de cara a inserción laboral. Este
sería o principal punto de confluencia ca Orientación Laboral propiamente dita.
Fonte: Elaboración propia (empregando a ferramenta Canva)
Do que se trata e de a orientación sexa un proceso de acompañamento
o longo da vida comezando na orientación educativo e continuando na orientación
laboral. Trátase de capacitar as persoas de cara a súa formación e o seu futuro
laboral.
En canto na Orientación Laboral propiamente dita realízase
unha tarefa similar a que se leva a cabo no ámbito educativo pero centrada nas
persoas que se encontran en situación de desemprego e naquelas que se encontran
traballando pero buscan unha mellora de emprego. As áreas básicas que se
traballan serían técnicas de búsqueda de emprego, asesoramento sobre a
elaboración do currículum, xestión de contactos, ferramentas de procesos de
selección, creación de talleres de información e formación, coñecemento dos
usuarios elaborando perfís persoais e profesionais, etc.
En definitiva a ORIENTACIÓN é un asesoramento personalizado
que busca a mellora continua dos seus usuarios.
Se queredes afondar máis nalgún destes temas aquí vos deixo algunha información.
Como tod@s sabemos coa chegada da
COVID-19 prodúcese unha revolución a tódolos niveis xerándose, entre outros, cambios:
na forma de comprar, no xeito de dar clases, na forma de socializar e….como non
podía ser menos, na forma de reclutar.
Esta situación de pandemia fíxonos
“vivir ese novo papel”, no que de
xeito repentino tivemos que asumir que as “tecnoloxías
veñen para quedarse e formar parte das nosas vidas” na maioría das cousas
que queremos facer.
Tal e como sucedeu noutras áreas,
a miña labor como orientadora tamén se tivo que someter ó entorno cambiante e, como
non podía ser doutra forma, houbo que adaptarse...e así foi como puiden
entender que o persoal xa non era tan
persoal ó desaparecer o contacto e que as limitacións no posto de traballo
emerxían como se dun Tsunami se tratase.
Problemas que apareceron durante o estado de alarma foron,
por exemplo, como levar a cabo as actividades
individuais e colectivas que se requiren por parte da Administración no
programa no que traballo, como asumir que a brecha dixital está máis candente que nunca, como axudarlle ás persoas na busca de emprego durante un estado de
alarma no que non hai emprego, como motivar
á xente derruida pola incertidume e como tratar de facerlle entender @s
usuari@s que demasiada información leva
a infoxicación.Todo eso, sí…ademáis do que tiñas que facer antes do estado
de alarma.
Evidentemente houbo que xerar cambio, un cambio ó que non
estábamos acostumados e que dende a perspectiva dos usuari@s lles resultou, en algúns casos, demasiado repentino.
Estamos a falar dunha nova era da
civilización na que a meirande parte de nós non estamos acostumos a evolucionar
tan rápido, así que tivemos que avanzar lentamente para chegar ó obxetivo máis importante: “que
as persoas continuaran véndonos como un punto de referencia e un apoio nunha
situación sen precedentes”.
Como fixemos isto, pois moi ben,
comecemos. O primeiro que fixemos foi poñernos en contacto con tódol@s desemplead@s que formaban parte do programa
para decirlles que estábamos presentes
aunque físicamente ausentes e que a nosa función se ía a seguir desempeñando
da forma habitual coa única diferenza de que o que ían a cambiar eran os medios
a usar. Na miña vida pensei que ía a ser unha muller pegada a un teléfono e a
un equipo informático, pero así tivo que ser. Entón, se tivera que dicirvos en que cambiou o meu traballo durante a
pandemia diríavos dúas cousas: cambiaron os recursos para alcanzar
os obxetivos e as formas de relacionarse. Quizáis a parte que máis complicada me
pareceu foi a da prospección empresarial,
pois recoñezo que é difícil facer as prospeccións de xeito tan impersoal,
porque como xa se falou neste Posgrao “a linguaxe corporal” sí importa, e
moito.
Bueno, os detalles de cómo continuamos
facendo o traballo dende o noso departamento permitiríame non facer un bloggue,
se non publicar un libro, entón se alguén quere saber como se levou a cabo que
mo pregunte persoalmente, xa que neste bloggue o que quero tratar, despois de
todo o speech que acabo de lanzar, é de como cambiaron
as formas de reclutamento de persoal durante a vixente pandemia.
Pois ben, unha das cousas que
máis nos sorprendeu foi que, ademáis de que as empresas comezaron a realizar “tódalas entrevistas de forma virtual”(lóxico)
con ferramentas informáticas como WhatsApp, Skype, Zoom Meeting, etc, algunas delas
foron máis alá e impuxeron un requisito previo á realización da entrevista “a elaboración dun video de presentación de 1 minuto”.
Obviamente este requerimento do que estou a falar xa o había antes desta crise,
pero o que realmente cambiou é que este video antes só se solicitaba para postos de traballo cualificados ou moi
cualificados pero agora, prácticamente comeza a solicitarse para calquera posto, sobre todo se nos
referíamos ás áreas de atención ó
cliente, ventas, administrativ@s e en algúns casos, incluso para operari@s. Deste xeito, como
orientador@s aparecía un novo problema “como ensinarlle
ás persoas a facer un vídeo de presentación dun minuto nun momento de pandemia
e sen poder facelo de xeito presencial”. Pois claro está que con
moita empatía e paciencia.
O primeiro que fixemos foi un esquema de qué puntos se deberían
tratar neste video.
O segundo foi poñernos en contacto coas empresas que requerían esos
videos para ver se ese guión elaborado polo noso departamento cumpría co
que eles esixían.
O terceiro, e a parte máis
difícil, foi poñernos en contacto cos usuari@s para decirlles
que tiñan que preparar ese video, e como debían facelo. Moit@s
deles quedaron estupefactos ó ver o que lles estábamos a indicar, xa que non
entendían esta forma de “facer un
cribado de candidatos”; outr@s, tiñan “medo
á cámara” e creían que deste xeito non ían a pasar o filtro e que non
serían seleccionados; e a algún/ha ata lle costaba entender para que servía esa
ferramenta, pois non eran capaz de encaixar a situación. En definitiva, “a meirande parte deles non sabía nin como
empezar esta tarefa” . Como solventamos todos estos problemas? Coma
sempre, “volvendo as tecnoloxías”.
Algo importante que descubrimos durante a pandemia é que casi todo o mundo ten un Smartphone e que a maioría deles non saben
escribir un mail, pero sen embargo casi
todos saben facer unha video chamada por WhatsApp, e iso teño que decir,
que foi de moita axuda para levar a cabo esta tarefa.
Pois ben, aquí vos deixo unha “infografía sobre dito vídeo de presentación”. Sei
que queredes saber máis pero, se vos digo todo, perderedes
a motivación para seguir lendo o meu Bloggue e, tal e como dixo @carpaga,
“moita información podería levarvos a infoxicación”.
OLLO: un video de presentación non é o mesmo que un video currícullum.
Por aquí abaixo tamén vos deixo un video que podería ser do voso interese:
A Contorna Persoal de Aprendizaxe "PLE" podémola definir como o conxunto de recursos, fontes de información, actividades que nos resulta útili na nosa aprendizaxe persoal.
Á hora de analizar o noso PLE debemos ter en conta asferramentas, fontes de información e persoasque participan no noso coñecemento; en frío e con mínima reflexión na xornada do #POLAB20 representei o meu PLE inicial da seguinte maneira 😉
O meu PLE inical
Para mellorar e ampliar posibilidades decidín empezar a utilizar Feedly, ferramenta que permite organizar e acceder rapidamente dende un navegador web ou dende o teléfono a todas as noticias e actualización das páxinas que cada quen escolla.
Dinme de alta nesta aplicación e empecei a empregala, podes ver o seguinte titorial para iniciarte nela
👍 Podo acceder dende un único lugar a diferentes fontes de información do meu interese.
👎 Algunhas fontes de información que eu emprego non dispoñen de RSS polo que non podo telas neste recompilatorio.
👉 Debo facer un importante traballo previo, organizar as distintas categorías e fontes de información que me interesa engadir, para ver todas as súas .
El entorno personal de aprendizaje, conocido de forma abreviada como PLE, hace referencia al conjunto de plataformas y herramientas online que nos permiten estar al tanto de novedades que nos interesan relacionadas con nuestra área profesional. Podríamos decir que es la estrategia que seguimos para llevar a cabo un aprendizaje continuo gracias a las posibilidades que nos da el mundo digital.
Cuando nos paramos a pensar y a elaborar nuestro PLE actual en la sesión de Carlos Parada, llegué a la conclusión de que el mío en este momento es el siguiente:
PLE inicial de Clara Presedo
Hay muchas herramientas que nos permiten organizar y clasificar los recursos que consultamos habitualmente en la web, como Feedly, Scoop.it, Diigo o Pocket. En este caso me decidí a probar Feedly ya que me parecía una herramienta muy intuitiva y fácil de utilizar.
Primeros pasos en Feedly
Feedly nos permite guardar múltiples enlaces de páginas web que consultamos muy frecuentemente, mostrándonos sus novedades y publicaciones recientes. ¿Cuál es su finalidad principal? Pues, sin duda, reunir todos los sitios web de nuestro interés pudiendo tenerlos a mano con un solo click, sin tener que ir consultando uno a uno en nuestro buscador. Para poder hacerlo de forma ordenada, podemos crear categorías diferentes que nos permiten clasificar diferentes temáticas.
Feeds Personales en Feedly
Valoración personal
Aunque por el momento solamente me he acercado a Feedly de forma superficial, le veo mucha utilidad y creo que hay altas probabilidades de que se convierta en mi herramienta principal para organizar mis sitios web de consulta.
El trabajo y la mejora de las condiciones de vida sigue siendo el motivo principal de la migración hacia España, razón que las políticas de inmigración y los agentes sociales no deben ignorar. Según el Instituto Nacional de Estadística (INE) la población de España aumentó en 392.921 personas durante el año 2019, fruto de un saldo vegetativo negativo de 57.146 y compensado por un saldo migratorio positivo de 451.391 personas, llegando a un total de 5.235.375 de personas extranjeras a 1 de enero de 2020. Los mayores incrementos se dieron en la población colombiana, venezolana y marroquí.
Se hace evidente que una de las formas más básicas de integración social está basada en el empleo, el cual permite el acceso a vivienda, manutención, acceso a bienes y servicios y facilita la creación de redes sociales con la comunidad local. Uno de los mayores desafíos para las personas que emigran es el de encontrar trabajo y para ello es necesario establecer acciones que puedan cubrir las necesidades laborales de este colectivo tan específico.
Los programas de intervención en materia de empleo se vienen desarrollando desde hace años, y normalmente todos ellos tienen en cuenta que:
Se hace necesario la comprensión de las sociedades interculturales, para conocer las necesidades y peculiaridades de cada colectivo y así poder entender las dificultades de su integración.
Es imprescindible disponer de habilidades comunicativas para una intervención sin obstáculos y que posibilite un clima de confianza.
Las personas que trabajan con el colectivo migrante deberán tener gran capacidad empática y asertiva, tratando a cada persona como un individuo único y singular.
En lo referente a la metodología utilizada para la búsqueda de empleo se hace de gran importancia el conocimiento del colectivo con quién trabajamos y sus características particulares, para así poder dar a conocer el entorno laboral, propiciar la motivación, la adquisición de habilidades para la búsqueda de empleo en nuestro contexto, leyes y normativas y, por ende, llevar a cabo un seguimiento continuado.
No obstante, no todas las personas migrantes están sujetas a las mismas leyes. Para aquellas en situación administrativa irregular, encontrar un empleo estable que les proporcione la autonomía necesaria se hace prácticamente imposible. Precariedad e inestabilidad laboral, ausencia de empoderamiento, incertidumbre, mayor vulnerabilidad, ausencia de derechos laborales, etc., son algunos de los obstáculos presentes en el día a día de estas personas.
Las normativas dan pocas opciones: solicitar uno de los tipos de arraigo (familiar, laboral o social) después de cumplir una serie de requisitos casi inalcanzables. Un ejemplo es el de, en el caso del arraigo social, y después de haber permanecido en España durante al menos tres años justificados, contar con un contrato de trabajo a jornada completa de, como mínimo, un año de duración.
Finalizo este artículo compartiendo una pregunta que ronda mi cabeza, después de sacar la vista del ordenador y mirar mi alrededor....
¿Cuáles son las causas que llevan a las leyes a ser tan poco flexibles y estrictas, y a quiénes benefician?
Aquí dejo un vídeo-reportaje de El País Semanal sobre los temporeros, figuras imprescindibles en España.
O motivo polo que vos expoño e escribo sobre este tema é para que dunha forma sinxela e de fácil comprensión poidades saber qué é un Certificado de Profesionalidade, cómo se obtén e quen o pode pedir xa que é unha dúbida que moi a miudo se preguntan moitas persoas, polo que espero que con esta breve aportación os pode axudar nesas dúbidas.
Un Certificado de Profesionalidade é unha titulación oficial,
que acredita as competencias dos traballadores según un Catálogo Nacional de Cualificacions Profesionais e delimita o perfil
profesional co obxecto de darlle identidade no sistema productivo e no mercado laboral. Ordénanse en 26 familias profesionales e en tres
niveis de cualificación.
Cada certificado acredita o conxunto de competencias profesionais que
capacitan para o desarrollo da actividad laboral identificable no sistema productivo, sin que eso constitua regulación do exercicio
profesional.
O obxecto da acreditación de competencias é recoñecer, avaliar e acreditar a competencia adquirida a través da experiencia laboral e
outras aprendizaxes non formais.
Os Certificados teñen un carácter oficial e validez en todo o territorio nacional e son expedidos polo Sepe e polos órganos competentes das Comunidades Autónomas.
Déixovos o link no que podedes buscar o certificado que podedes pedir en base a familia na que vos queirades acreditar.